Nestkastje

Dat een vriendin van mij een nestkastje met jonge vogeltjes had maar bang was dat het niet goed met ze ging, omdat ze al een tijdje niet meer kwetterden. Dat ik toen ging kijken. Dat ze allemaal dood bleken te zijn. Je kon de gezellige kleine bekjes nog zien, maar de vliegen maakten dat het geheel toch echt doorsloeg naar de ongezellige kant.

Een vriend zoeken

Dat ik als ik ’s nachts na een optreden naar huis rijd vaak een vriend zoek op de weg, iemand achter wie ik aan kan rijden. Zeker bij onverlichte wegen. Dat moet dan wel iemand zijn die ook 130 rijdt en geen laffe 117, want ik wil naar huis. Vaak irriteert het me na een tijdje dan toch dat hij precies 130 rijdt terwijl onze meters waarschijnlijk iets te voorzichtig zijn afgesteld. Echte vrienden bepalen niet voor elkaar hoe hard de ander mag rijden, vind ik.

Uiteindelijk is niemand op de weg echt je vriend.

 

Smaakje

Dat mijn kat liever uit bakjes regenwater drinkt dan uit bakjes kraanwater. Haar favoriet is een bakje waar ook nog wat bladeren onderin liggen. Net als dat mensen tegenwoordig liever water met een smaakje drinken dan gewoon water. Misschien houden planten ook wel veel meer van water met een smaakje, dat ze elke keer teleurgesteld zijn als ik weer met de tuinslang aankom in plaats van met een fatsoenlijke regenbui.

Radio

Dat ik als ik in Frankrijk ben altijd zo graag Frans wil praten. Dat ik op een gegeven moment in een kledingwinkel was en de verkoper vroeg of ik Frans sprak. Dat ik toen ‘un peu’ zei. Dat hij daarna niet op Engels overging maar aan mij vroeg wat ik liever wilde, Frans of Engels praten. Dat ik toen natuurlijk ‘le Français’ koos. Dat hij daarna heel veel ging praten en ik daar af en toe wat woorden van verstond. Dat ik het hele verschijnsel van een man met zoveel tekst sowieso al fascinerend vond. Ik had hem wel mee naar huis willen nemen, hij was beter dan de radio.

Kunstgras

Dat ik de hond uit ging laten en toen langs een voortuintje kwam waar de bewoners kunstgras in hebben gelegd. Een klein lapje is het, van nog geen twee vierkante meter. In het midden daarvan staat een beweegbare paal, zodat andere mensen er niet kunnen parkeren maar zij wel. Dat mijn hond laatst precies op dat stukje kunstgras ging schijten. Dat ik dat op de een of andere manier een hele terechte actie vond. Blijkbaar gun ik de mensen hun kunstgras niet.

Parisienne

Dat ik in Parijs zo graag een Parisienne wilde lijken. Dat dat op een gegeven moment leek te lukken in de metro. Ik wist waar ik eruit moest dus kon net als de Fransen gewoon op mijn telefoon tijdens de rit. Totdat ik eruit moest en op het knopje drukte waardoor de deuren opengingen maar ze echt open schoten en ik daarvan schrok.

Binnen mogen zitten

Dat ik altijd dacht heel streng te zijn voor mezelf maar dat het me met dit mooie weer toch meevalt. Ik mag dan namelijk gewoon binnen zitten van mezelf, ik hoef niet alles uit het mooie weer te halen. Ik hoef niet op de grond in parken. Ik hoef niks in te slaan voor barbecues, ik mag gewoon koken wat ik toch al in huis had.

Laatst had ik het heel even, toen vond ik ineens dat ik buiten moest ontbijten. Maar toen ik daar zat, miste ik de tv en heb ik de hele boel weer naar binnen verhuisd. Daar konden de boter, de hagelslag en ik weer stollen. Met de tv erbij.

Google maps

Dat ik soms als ik geen zin heb om op te treden mezelf beloon door Google Maps alvast op ‘Thuis’ in te stellen. Dan voelt het toch alsof ik daar al een klein beetje naar op weg ben, ik ga via het podium naar huis.

Matje

Dat mijn hond het matje zo leuk vindt waarop ik wel eens oefeningen voor mij rug doe. Hij komt dan zowel knuffelen als spelen, en hij doet downward facing dog even voor. Vandaag kwam hij daarna ook nog zijn knuffel verslinden en hij had ergens een kattenbrokje gevonden en daar ging hij toen tegen vechten. Dat het daardoor een knuffel-vecht-yogasessie werd en ik dat stukken beter vond dan alleen oefeningen.