Lief

Dat ik droomde dat ik nogal uit mijn bek blijk te stinken en dat allemaal mensen dat al jaren vonden maar niet eerder hadden durven zeggen. Eén iemand zei zelfs iets in de trant van: Ik vind het ook wel lief, het past bij je. En toen moest ik ook nog dankbaar zijn dat ze het nu uiteindelijk wel toegaven.

BN’ers

Dat ik het lastig vind om met BN’ers om te gaan. Ik probeer te doen alsof het normale mensen zijn, omdat het normale mensen zijn, maar dat lukt dan toch nooit helemaal. Ik word overbewust van wat ik zeg en dan gaat mijn hoofd dat achteraf allemaal evalueren en komt daar nooit uit dat ik precies het goede heb gezegd. Terwijl zij dat met mij waarschijnlijk helemaal niet hebben, zij zeggen maar wat.

Het moet heerlijk zijn om beroemd te zijn, mits je geen contact heb met nog bekendere mensen.

Pasjes

Dat er een dikke stapel pasjes in mijn portemonnee zit en ik dat nogal overdreven vond. Dus haalde ik de stapel eruit en bladerde ik ze door. Dat viel niet tegen. Ik vond het ene pasje nog essentiëler dan het andere om bij me te dragen. Zo kwamen ze allemaal door de selectie. Toen ik de stapel daarna terug deed in mijn portemonnee, voelde hij toch minder dik.

Ongemakkelijk

Dat het een beetje ongemakkelijk is als je met alleen maar mannen op de tennisbaan staat en je trekt je trainingsbroek en je trui uit terwijl zij met z’n drieën staan te wachten. Dat het niet minder ongemakkelijk wordt als je dan, om dat moment een beetje op te vullen, ‘de rest van mijn kleren hou ik aan, hoor’ zegt.

Opstaan

Dat ik vanochtend om half 8 ben opgestaan, zodat ik veel zou kunnen doen vandaag. Dat ik dit toen ik wakker was zo knap van mezelf vond dat ik eerst een uur mocht lezen in bed. Dat ik nu moe ben.

Graszoden

Dat ik als ik aan het werk ben heel vaak tussendoor dingen wil googelen, en dan voelt het echt alsof ik ze nu moet weten. Soms ben ik zo sterk om dat verlangen uit te stellen, dan denk ik: ik spaar ze wel op en zoek het later wel uit. Maar als het moment dan daar is weet ik de helft vaak al niet meer en lijkt het ook niet meer zo belangrijk. Of het regent inmiddels al, dus dan vertelt buiten het mij gewoon. Wel wil ik nog steeds graag weten wanneer je graszoden mag leggen.

Schijt hebben

Dat ik terwijl ik mijn bril schoonmaak besef dat ik dat altijd met een brillendoekje doe en daardoor dus geen krassen heb. Ik ben me er pas van bewust dat dat niet vanzelfsprekend is sinds de opticien me daar een compliment over gaf. Toen besefte ik ineens dat er waarschijnlijk heel veel mensen zijn die dit met allerhande andere middelen doen.

Het was niet eens in mij opgekomen dat je gewoon schijt kunt hebben aan de adviezen van de opticien. Wat een vrijheid zal dat geven. Misschien zijn er nog wel meer regels waar ik me van zou kunnen bevrijden, maar dan moet ik ze wel eerst herkennen.

Hoger plan

Dat ik het zo jammer vind dat niemand in mijn tennisgroepje ook maar enigszins ambitieus is. Ze komen regelmatig niet naar de les en doen sowieso niet mee aan wedstrijden of toernooien. Mensen moeten niet zo half dingen doen, vind ik. De wereld zou zo veel mooier zijn als iedereen mijn discipline en zelfkwelling zou hebben. Dan zouden we onszelf naar een hoger plan tillen. We zouden wel moeten.

Perfect

Dat ik ’s nachts door Amsterdam liep en werd aangesproken door een man op een fiets. ‘Do you wanna go for a drink?’, vroeg hij. Ik zei nee. ‘Where are you going?’, vroeg hij toen. Naar huis, antwoordde ik. ‘That’s not a good place for a Friday night’. Jawel, zei ik toen, ‘it’s perfect’.

Mijn oren

Dat ik regelmatig mijn oren uit moet laten spuiten bij de huisarts. Blijkbaar zit er binnenin iets niet goed, waardoor ze na een tijdje steeds weer dicht gaan zitten. Vandaag vroeg de assistente of het om beide oren ging en toen zei ik ja, want dat is altijd zo. Dat ik toen ineens besefte dat er ook mensen zijn bij wie het maar één oor is dat dicht zit. Dat leek me op de een of andere manier nog rotter. Ze zijn misschien niet perfect, mijn oren, maar ik ben toch blij dat ze van binnen symmetrisch zijn.