Licht bezwaard

Dat ‘licht bezwaard’ mijn basisemotie is. Niet enorm schuldig, niet gegeneerd, maar gewoon licht bezwaard. Als ik rechtsaf moet met de auto bijvoorbeeld, en degene achter mij daardoor ook moet remmen. Als ik een mailtje pas na 2 dagen beantwoord. Als mijn hond meerdere keren op een dag even alleen is.

Het zijn geen grote issues dus je kunt er ook geen hulp voor zoeken. Maar het is er wel continu. Dat ik nog steeds met een vriendin af zou spreken maar de hele tijd niet kan en bang ben dat zij nu denkt dat ik er geen zin in heb. Dat ik mijn tuin laat overwoekeren en de buurt zich daar misschien aan stoort.

Excited

Dat ik mijn vakantie waarschijnlijk met 3 dagen ga verlengen en daar zo excited over was dat ik helemaal niet kon slapen. Dat ik dus blij wakker lag. Dat overkomt me denk ik een keer of 3 per jaar, dat ik wakker lig en het zelfs niet lukt om daarvan te balen.

Kathy Ripon

Dat het als je echt lekker in een boek zit zo raar is dat anderen die wereld helemaal niet kennen. Zo vind ik het behoorlijk onverschillig van mijn vriend dat hij zich totaal niet druk maakt om de vermissing van Kathy Ripon.

Luxemburg

Dat ik droomde dat mijn vader nog leefde. Dat ik het wel jammer vond dat hij al die jaren geen contact met mij had gezocht. Dat ik toen voorstelde om samen een paar dagen naar Luxemburg te gaan. Dat ik wakker werd en me daarna nog heel even afvroeg hoe dat dan met mijn hond moet, want mijn vader hield niet van honden.

Lesauto

Dat ik tijdens het autorijden steeds veel te graag de auto achter mij wil pleasen, of hem in elk geval niet wil irriteren. Soms rijd ik daardoor te snel weg, of ik ga te hard rechtsaf omdat hij anders moet wachten en mij dan waarschijnlijk een typische lesauto zal vinden.

Vertragen

Dat ik vind dat we de laatste tijd niet goed voor ons huis zorgen. We lopen continu achter en verwaarlozen haar op diverse fronten. Dat het sowieso voelt als een race tegen de klok, iets wat nooit af is.

Dat ik daarover klaagde en dat mijn vriend toen zei dat een huis pas af is als het een bouwval is, dat dat de natuurlijke staat is waar het naartoe wil. Het enige wat wij doen is dat proces proberen te vertragen. Dat ik mijn stress toen kon herformuleren: het vertragen gaat me niet snel genoeg.

Kattenmeubel

Dat ik zin heb om een leuk klimmeubel voor de katten te maken. Niet in het maken zelf, maar in het feit dat die kat daar dan uiteindelijk ook echt op zit. Niet in schroeven kopen, niet in zagen en boren. En niet in een kat die dan doodleuk daarnaast op de vensterbank gaat zitten spinnen.

Vliegen

Dat ik binnenkort voor het eerst ga vliegen. Dat ik niet zo goed weet wat ik moet antwoorden als mensen vragen waarom ik dat nooit eerder heb gedaan. Het is een soort vage mix van geen behoefte aan, milieu-overwegingen en angst. Maar elke keer als ik die vraag krijg kan ik dus kiezen welk aspect ik eruit licht. Meestal maak ik een razendsnelle inschatting: vindt diegene het waarschijnlijk obsessief als ik over het milieu begin, dan kies ik een andere. Het ‘geen behoefte aan’-argument blijkt de meeste vragen op te roepen, dus als ik weinig tijd heb kies ik sowieso ‘angst’.

Zacht zand

Dat ik tot gisteren dacht dat honden heel erg van het strand houden. Maar toen kwamen we bij een afgraving hier vlakbij, gewoon een zandvlakte, en bleken ze daar minstens even enthousiast te keer te gaan. Ze houden dus niet zozeer van de zee, de lucht, de zonsondergang. Ze willen gewoon zacht zand onder hun poten.