Geen ideeën

Ik wil graag schrijven, maar zit ermee dat ik geen ideeën heb. Ik vind het de omgekeerde wereld om hiermee te zitten, een postbode gaat toch ook niet balen als hij een dag geen post heeft om te bezorgen? Dan neemt hij het er lekker van. Veel erger is het als hij wel post heeft maar die niet bezorgt.

Je moet van creëren eigenlijk nooit je werk maken, want dan word je een postbode die hoopt dat mensen brieven gaan schrijven.

Feestje geven

Dat je van een feestje geven zo kwetsbaar wordt. Het is alsof de mensen die je uitnodigt op je mogen stemmen. Zij bepalen hoeveel ze ervoor over hebben om erbij te zijn. ‘Geen oppas, dan kunnen wij niet.’ Maar hoezo komt dan niet een van de twee, is een slapend kind zo veel werk? ‘Hoogzwanger en moe.’ Maar had je je daar niet overheen gezet als we minder ver weg zouden wonen, of als je mij leuker vond dan je mij vindt? En waarom kies je voor kinderen als je weet dat ik over negen maanden jarig ben?

Kat met kap

Dat mijn kat niet snapt dat ze weer door het kattenluik past nu ze geen kap meer om haar kop heeft. De wond op haar poot is dicht, dus mocht hij gelukkig weer af.

Ze liep wel heel grappig met dat ding op, de oren plat naar achteren en dan echt sjokken alsof ze iets heel zwaars mee moest sjouwen. En ze snapte niet dat ze zich niet kon wassen, dus likte ze steeds de binnenkant van de kap terwijl ze haar pootje er aan de buitenkant tegenaan hield.

Als we op iemand konden stemmen die honderd moet worden, dan zou zij het zijn. En dan krijgt ze voor haar verjaardag een kap.

Dagindeling

Dat ik van slag ben nu mijn vriend ineens ook op donderdag vrij is. Ik kan niet functioneren als er iemand in huis is zonder plan. Van de honden vind ik het tot daaraantoe, maar van mijn vriend wil ik graag vooraf weten hoe hij zijn dag in gaat delen.

Rijke mensen

Laatst kocht een vriendin van mij een groot huis in een rijke buurt. Ik merkte toen dat ik dacht: dan gaat ze in een buurt wonen met allemaal nare egoïstische mensen. Toen ik erover na ging denken vond ik dat niet echt, ik kon heel goed beredeneren dat niet iedereen die daar woont – misschien zelfs een minderheid – egoïstisch is. Maar ik krijg dat idee niet uit mijn hoofd, het is alsof mijn lichaam het al vindt en mijn hoofd daar niet tegenop kan.

Elke keer als ik nu vanaf het station die wijk in loop denk ik het weer. Het begint al met de gedachte dat het zo rustig is op het station omdat de mensen daar er geen enkele moeite mee hebben om het milieu te vervuilen. Ik probeer mezelf dan wel te corrigeren. Dat lukt heel even, totdat er iemand zo’n huis uit komt lopen en ik toch weer aan zijn of haar kleren denk te zien dat het inderdaad een stom persoon is.

En toen die vriendin vertelde dat ze met haar auto vanaf de oprit haar eigen straat vaak niet in kan rijden omdat niemand haar ertussen laat, voelde ik me als ik heel eerlijk ben licht euforisch. Alsof ik toch maar mooi goed zit hier in mijn arbeiderswoninkje. Waar ik zeker voorrang zou krijgen van mijn buren als ik een auto had gehad. En een oprit.

Dat voorbeeld onthou ik vervolgens als nieuw verzameld bewijs voor mijn stelling. Maar de wetenschapsfilosoof Karl Popper zei dat je je theorie niet moet willen bevestigen maar juist onderuit moet proberen te halen, dus op zoek moet gaan naar die ene aardige rijke persoon (de zwarte zwaan) in plaats van naar al die stomme (de witte zwanen). En zelfs in deze vergelijking zit mijn vooroordeel alweer: ik ga ervan uit dat de leuke rijke mensen de uitzondering zijn.

Misschien moet iemand anders dit onderzoek uitvoeren. Maar dan liever geen rijk iemand.

Wekker

Ik zet altijd een wekker, ook als ik vakantie heb. Sommige mensen vinden dat raar. Ik vind het raar dat zij hun dag zo laten bepalen door het lot. Dan kun je net zo goed meteen je hele leven uit handen geven en net als Eddie uit Vrienden voor het Leven een keer deed, steeds een dobbelsteen gooien om te bepalen wat je gaat doen of zeggen.

Maar het is wel vakantie nu. Ik ‘blader’ door de wekker, wil hem op 8:45 zetten omdat je dan wel net even dat extraatje hebt (geen 8 uur of half 9), maar ook niet zo veel tijd verspilt als je zou doen door pas om 9 uur op te staan. Bij het bladeren ga ik per ongeluk door naar 8:46. Ik wil nu eigenlijk de 59 minuten weer helemaal door, maar besluit het zo te laten dit keer. Het is per slot van rekening vakantie. Living on the edge of kwart voor negen.

Valentijnsdag

Dat ik niks aan Valentijnsdag heb gedaan en merkte dat ik me daar nogal mee identificeer. Ik vind Valentijnsdag onzin en dat maakt mij blijkbaar Janneke. Net als dat ik niet getrouwd ben, daar identificeer ik me ook mee. Terwijl ik, toen iemand me laatst vroeg wat ik zou zeggen als ik ten huwelijk zou worden gevraagd, tot mijn spijt concludeerde dat het eerlijke antwoord toch echt ‘ja’ was.

Met sommige andere aspecten van mezelf identificeer ik me juist helemaal niet, bijvoorbeeld met het feit dat ik tennis. Ik tennis wel maar ben zeker geen tennis-iemand. Toen ik vroeger voetbalde voelde ik me wel een voetballer, hoewel ik er de conditie niet voor had. Zo leef ik ook al jaren veganistisch maar ben ik niet graag een veganist. Comedian voel ik mij ook nooit, schrijver wel. En juf, als juf ben ik denk ik geboren.

 

Energie

Dat mijn hond nogal veel energie heeft en ik hem daarom elke dag flink laat rennen om hem moe te krijgen, maar dat zijn conditie nu steeds beter wordt. Dat dit een vicieuze cirkel lijkt te zijn die voor de hond zelf positief uitpakt maar voor mij nogal tijdrovend is.

Elektrische tandenborstel

Dat het heel even superleuk was om een elektrische tandenborstel te hebben. Ik kon me een paar dagen lang niet voorstellen dat die lol zou verdwijnen, het leek me geen enkel probleem om het poetsen op deze manier twee minuten vol te houden, zeker omdat Oral B ze voor mij in vier blokjes van 30 seconden verdeelt en ik het dus per kwadrant aan kan pakken. Maar de 30 seconden lijken steeds langer te duren en de twee minuten daardoor ook. Het is niet te doen, ze zullen snel met iets nieuws moeten komen zoals een elektrische tandenborstel maar dan indrukwekkender.

Ik droomde vannacht dat een vriendin appte dat zij het nog steeds prima volhield, juist door die vier blokjes van 30 seconden.